Category: Gezondheid

Recent Posts

Via via open brief aan Barleduc

Geachte heer/mevrouw,

Bij deze wil ik even het volgende aangeven.

Als trouwe klant is mij de laatste de tijd wat opgevallen aan de kwaliteit van het water. Zodra ik een willekeurige Bar-le-duc(2-L) verpakking open, dan ruik ik een penetrante haring-geur.

De eerste keer toen ik het rook, dacht ik dat het water te lang open heeft gestaan. Maar ik let er nu een paar weken op maar bij elke nieuwe verpakking blijf ik de geur waarnemen. Waardoor ik nu gedwongen ben, mijzelf en u de volgende vragen te stellen.

Waar komt de lucht vandaan?
Heeft u al meerdere klachten ontvangen hierover?
En misschien wel de belangrijkste: Is het nog wel veilig om uw producten te drinken?
En wat gaat u doen om het aroma-probleem te verhelpen?

Ik woon in omgeving Roosendaal en heb uw product gekocht bij een AH vestiging. Ik heb een barcode voor u om het even na te checken. Barcode 8722200 950283. Het aroma-probleem is opgetreden vlak nadat u de verpakking naast een draaidop, hebt weten uit te rusten met een trekknop. Wellicht dat de trekknop de boosdoener is(bpa). Ik hoop dat het zo simpel is te verhelpen.

Mocht de trekknop geen rol spelen, dan wil ik graag weten of er in de buurt van de Bar-le-duc bronnen, schalie-gas operaties plaatsvinden.

In afwachting van uw reactie verblijf ik.

Met vriendelijke groet,

Van onze contactpersoon hebben we begrepen dat de mail verstuurd is op 26 Juni 2017 maar dat Barleduc nog niet heeft gereageerd. To be continued…

Geef me je hand en loop met mee. Ik laat je even zien hoe de supermarkt van de toekomst eruit zal zien. Althans in mijn visie. Traditionele supermarkten zijn over het algemeen 100% afhankelijk van producenten, die middels goedkope fossiele brandstoffen de supermarkten voorzien. Dit zal drastisch moeten veranderen als men het voedsel nog betaalbaar wilt aanbieden.

Mochten we in de toekomst de beschikbaarheid, betaalbaarheid en de duurzaamheid hoog in het vaandel houden, dan zal de supermarkt een transformatie moeten maken. Een transformatie van standplaats tot kweekplaats. Daarnaast zullen ook de schappen anders bevoorraad moeten worden. Maar laten we niet te hard van stapel lopen.

Ingang, bevoorrading en energie

De supermarkt van de toekomst zal niet beperken tot 1 of 2 ingangen maar beschikking hebben over minstens 5 ingangen vanwege het divers aantal compartimenten. Het zal een symbiotische relatie moeten aangaan met de boerderij, dierentuin, bakker en restaurant.

De traditionele schappen zullen voortaan niet gespiegeld/bevoorraad worden op dezelfde vloer als dat de klanten hun boodschapjes doen maar op een lagere verdieping. De schappen zullen met een moderne lift-mechanisme door de vloer zakken, bevoorraad worden hetzij automatisch of handmatig en vervolgens weer naar de juiste verdieping herrezen worden. Voordeel is dat het spiegelen veel sneller afgerond is en dat de klanten nauwelijks gehinderd worden in hun boodschappen.

De moderne supermarkt zal zich ook richten op het opwekken van elektriciteit middels zonnepanelen om niet gevoelig te zijn voor storingen in het elektriciteitsnetwerk en om goederen voordeliger te kunnen aanbieden.

Compartimenten

Je ziet nu al een beetje een trend dat de supermarkt meer ambacht naar zich toe willen trekken. De bakker, de kaasboer, het restaurant en de coffee-corner. Deze trend zal zich verder ontwikkelen en wellicht uitvouwen in zo’n hoedanigheid dat 70% van de aangeboden artikelen lokaal gecultiveerd/geproduceerd zijn. Nu we aangekomen zijn in de hoofdhal waarin we over het algemeen gedroogd voedsel zien op de schappen en glazen vloeren met een verscheidenheid aan vissen, worden we verwelkomd met de mogelijkheid om te kiezen uit een variatie van compartimenten.

Boerderij

We zien aan de rechterkant een ingang met het bordje boerderij. Ik grijp je hand strakker vast omdat ik weet dat je niet van groente houd maar ik weet je te overtuigen met de gedachte dat het heel mooi is. Tien meter verderop, zien we drie splitsingen. Eentje gaat naar de kruiden, de andere groente en de derde paddenstoelen. Ik heb wat kruiden nodig dus we lopen even verder. Door de ramen zien we meters lange schappen zodanig gesorteerd alsof de gewassen leven op de muren. De supermarkt heeft het aquaphonics systeem geadopteerd om de kruiden en de groenten te produceren. De lucht is zuiver en beschikt over een optimale luchtvochtigheid. Ik vraag je om even wat basilicum en koriander te verzamelen, terwijl ik wat dille, munt en rozemarijn in mijn karretje plaats. Minuten gaan voorbij en terwijl ik me begin me af te vragen waar je blijft, zie ik je spelen met de wortels van de kruiden. Kom op, pak een bakje met een beetje water en leg de kruiden erin zodat we verder kunnen. Dankzij de interconnectie van de minicompartimenten hoeven we niet elke keer om te lopen. We lopen langs de groente en fruit en ik leg wat zoete aardappelen, bosuitjes en wat aardbeien in mijn karretje en dan lopen we richting de paddenstoelen. De ruimte is van nature donker en er hangt een beetje een muffe lucht. Ledlampen op de vloer lichten op zodra er beweging wordt gedetecteerd. Ik breek wat oesterzwammen van een hangende zak en loop weer uit het compartiment boerderij.

Dierentuin

We lopen even verder en dan horen we dierengeluiden en jij kan nu niet wachten om de ingang van de dierentuin te betreden. Rustig, ik kom eraan terwijl ik mijn karretje achter je aan hol kan je via de ramen een aantal hennen zien met vele diersoorten waaronder, kippen, lammetjes, varkens, struisvogels, koeien en zelfs een aantal dromedarissen. De oppervlakte van van dit compartiment is beduidend groter dan het compartiment boerderij met een additionele uitwijkvlak voor de grotere dieren. Ik zie je lachen bij de kippen, omdat kippen nou eenmaal eigenaardige beestjes zijn met vaak stoere kapsels. Heb je al wat eieren gevonden, vraag ik je. En je antwoord volmondig ja, terwijl je je zakken leegt en doosje pakt en in het karretje plaatst. We lopen even verder en zien daar wat lammetjes gek springen. Plotseling schiet je in de lach. Kijk nou, aah wat lief.

Uit het niets worden we verderop beide begroet met een vreselijke aroma. Ik merk aan je gezicht dat je het nogal vind stinken. Waar komt die lucht vandaan vraag je aan mij. Ik antwoord dat ik het niet was. Uit een hoek zien we een paar varkens rollen in de modder en nieuwsgierig aan het hek komen staan. De varkens zitten onder de modder en kunnen wel een douche gebruiken. Aan de zijkant van het hek zie jij een tuinslang speciaal voor het wassen van een varkentje. Ik zie je de tuinslang grijpen terwijl ik je waarschuw om goed te vast te houden, druk ik op een knop voor een wasbeurt. Het water spuit alle kanten en na een paar seconden richt je deze op de varkens. De varkens zijn dol op het water en rollen allemaal richting het water. Het is nu genoeg geweest. We moeten verder. Bedroefd leg je de tuinslang neer en we lopen verder waar we wat saaie dromedarissen en koeien kunnen zien. In het laatste compartiment zien we een aantal struisvogels. Vanwege wat ongelukken in het verleden is er een plexiglas tussen ons en de struisvogels. Ik zie dat je aandacht probeert te krijgen van de struisvogels, middels rare gebaren en geluiden maar de struisvogels hebben het druk met het rennen op een loopband terwijl ze een video zien van een groepje struisvogels. Het laatste compartiment betreft de slachterij en ik merk aan je gezicht dat je zo snel mogelijk terug naar de hoofdhal wilt gaan om van het droevige gevoel af te komen, wat ik aflees op je gezicht. Maak je niet druk, zeg ik. De slachterij is een schone omgeving en de slager kan niet slachten als wij niet persoonlijk een diertje begeleiden van de dierentuin naar de slager en aangezien we vandaag gewoon groenten eten, hoeft er geen diertje dood te gaan.

Bakker

Eenmaal aangekomen bij de hoofdhal inventariseren we ons karretje en geef ik aan dat we brood nodig. We zien het compartiment bakker en lopen in de gang richting de bakker en plotseling zien we drie splitsingen. Een bordje met meelcultivatie, een bordje met patisserie en een bordje met brood. Voor de volledigheid geef ik aan dat het leuk is om te zien hoe het brood verbouwd wordt. We zien graan, spelt, en zelfs hennep groeien aan de zijkanten, een paar meter verderop zien we de gewassen in een later stadium, droog en klaar voor het malen en verder zien we bergen graan, spelt en hennepmeel. Uit hygiënisch oogpunt is het hermetisch afgesloten.

Plotseling worden we begroet met een zalige aroma van verse appeltaarten, allerlei soorten gebakjes en cupcakes, en sta jij te glunderen van geluk en en het karretje te vullen met allerlei soorten gebak. Dat is wel genoeg, zeg ik. Niet meer dan drie items mag je meenemen. We zijn hier immers voor wat brood. Kan ik deze cupcake nu opeten want ik kan niet wachten vraag je me met wat pruillippen. Oke dat is goed, terwijl we aanschuiven op een terrasje vraag ik aan de lokale medewerker om een verse geperste jus met mango, ananas en kokos met een vleugje nootmuskaat en kaneel. Wil jij ook wat drinken, vraag ik je. Je schud je hoofd omdat je mond vol zit met fruit en slagroom. Terwijl ik nog aan het genieten ben van mijn drankje hoor ik je vragen, hoor ik je vragen. Zou ik er nog eentje nemen? Is dat wel een goed idee, het is wel ongeveer 200 calorieën, antwoord ik. Serieus, ooh laat maar zitten. Zullen we even naar de bakker gaan vraag je. Dat is goed, antwoord ik terwijl ik mijn laatste slok neem van mijn tropische jus en de lokale medewerker bedank voor de service.

De geur van vers gebakken brood komt ons tegemoet terwijl je al snel richting het brood begint te stuiteren. Laten we wat hennep-stokbrood nemen en een half bruintje. Dat is goed, antwoord ik terwijl we richting de hoofdhal lopen.

Restaurant

Het laatste compartiment dat we tegenkomen is het restaurant. Maar het is niet zomaar een traditioneel restaurant. De bedoeling is dat je zelf de ingrediënten uitzoekt en aanbied aan de kok voor het bereiden van een gerecht. De gedachte erachter is dat je dichter bij je eten staat dat je eet, het sociale karakter van een open restaurant en het gemak van het opruimen. Je hebt immers geen afwas zoals thuis.

Lichtpuntjes voor het restaurant zijn: Koelkasten hoeven nauwelijks gevuld te worden omdat alles vers wordt aangeleverd door klant vanuit de compartimenten boerderij of dierentuin. Er is nauwelijks nog sprake van verspilling via bederving waardoor de klant meer overhoudt aan het einde van de rit. Zullen we hier eten of thuis vraag je aan mij. Ik geef aan dat we verplichtingen hebben thuis en lopen door naar de kassa.

Kassa

Er is geen cassiere slechts een scan apparaat dat alles optelt en een bonnetje direct naar je mailt met het verzoek om de items te betalen(Amazon). Ik hoef niets uit het karretje te halen en ik kan zo doorlopen. Ik maak mijn rugtas open en plaats de items erin en loop met je naar buiten. En hoe vond je het, vraag ik aan je. Dit was echt supertof, antwoord je. Boodschappen doen is een hele belevenis geworden. Ik kan niet wachten tot het brood op is.

Misschien heb je het gemerkt of niet maar de prijs van gerookte zalm is de afgelopen periode bijna verdubbeld in prijs. Je zal maar een liefhebber zijn van zalm want dan ben je nu wat extra centjes kwijt aan de consumptie ervan. Niet getreurd want er zijn genoeg alternatieven waarmee je het kunt vervangen.

Ben je een visliefhebber? Dan kan je altijd nog gaan voor een gerookte makreel.

Heb je een schuldgevoel dat jij hoogstpersoonlijk verantwoordelijk bent voor het leegeten van de oceanen? Dan kan je altijd gaan voor verse oesterzwammen via de markt of gedroogde boomoren via de toko.

Heb je een schuldgevoel dat jij hoogstpersoonlijk verantwoordelijk bent voor het opeten van al het voedsel van de kabouters? Dan kan je altijd gaan voor soja-voedsel.

Heb je een schuldgevoel dat jij hoogstpersoonlijk verantwoordelijk bent voor het bezetten van de Amazone voor het verbouwen van de soja? Dan kan je altijd gaan hennep, noten, vijgen, rijst, brood, olijven en zaden.

Heb je nu nog steeds een schuldgevoel? Verhoog je dosis hennep en verlaag je dosis noten. Nog steeds? Geef elke maand 10 euro aan rijst aan de dichtstbijzijnde voedselbank. Nog steeds? Doe eens iets voor een ander. Nog steeds? Lach de hele dag naar iedereen. Nog steeds? Groet iedereen die je ziet. Nog steeds? Dump je oude kleren in de kledingbak. Nog steeds? Schrijf het hetgeen waarmee je zit. Analyseer hetgeen wat je dwarszit. Confronteer, exhaleer en transpireer. Nog steeds? Stop het geconsumeer van masturbatie. Nog steeds? …

Wat je niet uitgeeft, hoeft er ook niet bij.

neushaarAls fietser heb je geen koolstoffilter zoals we dat kennen bij auto’s. Het is gewoon jij tegen de uitlaatgassen. Wat je dan kan doen is weigeren je neushaar te scheren. Je kan je neushaar dus een functie toekennen door al de uitlaatgassen te filteren voordat het je longen en je brein bereikt. Dat kan gecombineerd gaan met het af en toe flink zakdoekje vol snuiten zorgen voor een flinke afname van giftige stoffen in je lichaam.

Maar wat doet het Amazonegebied in je neus met je sociale leven? Zullen hippievrouwen je omringen en je aanbidden? Zullen ondernemers je neus gaan bezetten om er landbouwgrond van te maken? Zullen vogels nestjes bouwen om er de strenge winters erin te doorbrengen? Zullen overheden en ngo’s zoals UNESCO je neus uitroepen tot beschermd gebied en internet encyclopedieën je tot in de eeuwigheid bedekken in roem?